Boşluk ve..

Arkada inceden bi müzik. Karadeniz müziği.. Oda soğuk , yorganın altındayım.
                                                Saat 14.49 
  
Gidipte bi daha dönmeyeceksen kimse bilmesin gittiğini.

 Çocuk sayılırdım , her aklıma geleni yapar , düşünmeden hereket ederdim. Lise yıllarıydı , kavga ederdim , eve gitmezdim , kaçar gezerdim. Arkamda birilerinin kalacagını dusunmediğimden midir nedir rahattım..  Oysa çok değil 5-6 sene önceydi sokaklara , Tophanede ki şarapçı dayıya korkmadan , düşünmeden gidişlerim. Dayı ki ne dayı.. Anlattı da anlattı , ama hiç şaşırtmadı.. Ankara'ya eyleme gidişim geliyor aklıma. Evdekilerin haberi yok , düşünmüyorum bile. Bi gece babama kızıyorum çıkıyorum evden , geri dönmüyorum falan işte.. Yıl oldu 2013 Üniversitedeyim. Belki arkamda bırakacagım kişileri düşündüğümden , belki korktugumdan bilmiyorum.. Aklımdakileri gerçekleştiremiyorum.. Gecelerimi sokakta geçirişim geliyor aklıma ama evden çıkamıyorum. Kapıdan çıkmak , sokaklar yabancı geliyor. Gezmek istiyorum sadece. Okula gitmek değil , sokaklara , yollara dönmek. Yeni insanlar girsin istiyorum hayatıma , bağlanmadan. Geride bekleyenim , aklımda biri olmasın. Yollar uzasın önümde..

Yarın önce İstanbul'a , akşamına da Bursa'ya gidiyorum.. Son zamanlarda her yola çıkışım düşündürüyor beni. Otostopla gidişlerim değil düşündüren. Sadece otobüslere binişlerim düşündürüyor. Ayrılıklar , hayatlar geliyor aklıma.. Bilmiyorum ..

İşte gidiyorum birşey demeden , şikayet etmeden..